Jahonnoma

ЗАМБУРМАСАЛ

ҚОИДА
-Ошхонада Кафгирнинг қоидасини юргизамиз,-деди Қошиқ.
-Бекор айтибсан! Кафгирнинг қоидасини ўз танангда синаб кўрсанг биласан! Момоталоқ қилиб ташлайди,-дея эътироз билдирди Қозон.
-Ундай бўлса, Ўчоқнинг қоидасини юргизамиз!
-Ақлингни едингми? Унинг қўлига тушсанг онангни Омонқўтандан кўрсатади!
-Уф-е! Сизларга у қоида ҳам ёқмайди, бу қоида ҳам. Бўлмаса менинг қоидам билан яшаймиз.
-У қанақа қоида экан?
-Ҳамманинг оғзига бир нарса тиқасиз… Ана обрў! Мана обрў! Мазза қиласиз, ҳар бориб келганингизда сизни ялаб-ялаб ҳам қўйишади!

ҚАЙТАР ДУНЁ
Уйга янги Диванни олиб киришаётганди. У олиб чиқилаётган эски Диванни туртди׃
-Ошна тит-питинг чиқиб кетбди-ку! Тирналмаган, йиртилмаган, синмаган жойинг қолмабди. Бу кетишда манзилинг борса-келмас, шекилли! Ўл бу кунингдан, ўзингни қўлга ололмабсан!
Эски Диван бир ғичирлади-да׃
-Ўҳ!-деди.
-Нега ўҳиллав қолдинг, қаттиқроқ туртиб қўйдимми!
-Ҳа, ошна қаттиқ туртдинг, ҳали яқиндагина шу гапларни мен бошқа Диванга айтган ва уни турткилаган эдим, шуни эсимга солдинг-да! Қайтар дунё экан!

ҚУЛ
Парда бир ҳилпираб олдида, Деразага деди׃
-Раҳмат сизга, сиз туфайли ташқарини кўриб турибман!
-Сизга ҳам раҳмат, мендан миннатдор бўлганингиз учун,- жавоб қилди Дераза.
-Беминнат хизматингиз учун сиздан қарздорман! Бирор ишингиз чиқиб қолса, тортингманг, хизматга борман!-деб ҳилпиради Парда.
-Ундай бўлса, кичик бир илтимос…
-Марҳмат! Қулоғим сизда!
-Биласизми, менинг ҳам ичкарини кўриб туриш орзуим бор…
-Ўҳ-ҳў! Бу кичик эмас, жуда катта илтимос-ку, биродар! Биласиз, мен Қўлнинг қулиман. Қўл истамагунча жойимдан жила олмайман.
-Шу… Қўлни бир илож қилиб йўлга солсангиз бўлмайдими?
-Қийин масала! Унга бир нарса узатиш керак…
-Нима ҳам узатамиз, ҳеч нарсамиз йўқ!
-Сиз энди шундай десангиз, ахир бир томонингиз ташқарида-ку…

ОЛОВНИНГ ҲУНАРИ
Қумғон қимирлай бошлаган Сувга бақирди׃
-Агар жим турмасанг ўйнатиб юбораман. Ўйнаганда ҳам ҳўнграб-ҳўнграб ўйнайсан! Азобларнинг азобини тортасан!
-Озгина шаштингдан туш, Қумғонжон, жуда ҳам керилиб кетаяпсан, бу санга ярашмаяпти.
-Мен бор гапни айтаяпан, аҳволингни чатоқ қиламан!
-Уф! Санга нима бўлди ўзи! Ҳа,-я, сендан хафа бўлиш йўқ. Сен асли сокин, қуйилгансан. Нима қилайки, сени олов қиздириб турибди!

Жаҳонгир Маматов.

Filed under: Zamburmasal |