Жаҳонгир Муҳаммад׃ “ҚИЁМАТ КУНИ” (1)

Блогда ёзиб борилаётган тарихий-замонавий роман

-1-

Тошкент. Оқсарой.

-Соиповни сен отдингми?-деди Каримов Иноятовга сим қоқиб.

-Йўқ, мен отганим йўқ!

-Биламан, сен отганинг йўқ! Лекин сени болаларинг отдими деяпман?

-Йўқ, улар ҳам мендан сўроқсиз бир иш қилмайдилар ва мен ҳам сиздан сўроқсиз бир иш қилмайман.

-Унда нега ҳаммаёқда ватаванг?

-Биласизку, душманларимизга баҳона керак.

-Ўша баҳонани ким берди уларга? Бугуннинг ўзи иккита хат олдим. Ҳатто мана америкаликлар ҳам келиб таранг қилишмоқда. Continue reading

Jahongir Muhammad: “Qiyomat kuni” (1)

Blogda yozib borilayotgan tarixiy-zamonaviy roman

-1-

Toshkent. Oqsaroy.

-Soipovni sen otdingmi?-dedi Karimov Inoyatovga sim qoqib.

-Yo’q, men otganim yo’q!

-Bilaman, sen otganing yo’q! Lekin seni bolalaring otdimi deyapman?

-Yo’q, ular ham mendan so’roqsiz bir ish qilmaydilar va men ham sizdan so’roqsiz bir ish qilmayman.

-Unda nega hammayoqda vatavang? Continue reading